Een zekere dakdekker te Nijmegen kreeg op zijn werk een duizeling en stortte van het dak. Hij kwam uitgerekend terecht op een andere man, die meteen dood was. De vrienden van de overledene wilden de dakdekker met alle geweld laten straffen, ook al vond iedereen dat de man onschuldig was en de vrienden niet in hun recht stonden. De rechters bemerkten hun stijfkoppige wraakzucht en voelden zich uiteindelijk gedwongen, het volgende vonnis te wijzen. De dakdekker werd veroordeeld, te gaan zitten op de plek waar het slachtoffer had gezeten. En dan zou een van zijn vrienden het recht hebben, op het dak te klimmen en bovenop de dakdekker te springen om hem te doden. Maar niemand was ervoor te porren.

Seker leydecker te Nijmegen in sijn werck zijnde, kreeg een duyseling en viel van boven neer en juyst een ander op het lijf die er plots van doodt bleef. De vrienden van den overleden wilden desen man met geweldt gestraft hebben, Hoeseer dat men des leydeckers onnooselheyt des dooden ongeluck en haer hun ongelijck aenwees. Endelijck, doe de rechters haer onversettelijcke en wraecksuchtige hardneckigheyt sagen,vonden sij haer gedwongen om recht te spreecken. De leydecker wierdt dan gecondemneert te moeten gaen sitten op dieselfde plaets daer de doode ter tijdt sijns ongelucks geseten en dan soude het in een van de vrienden haer keur staen boven op het dack te klimmen en den leydecker weer doodt te vallen, maer niemand wouw er aen.